Dolly Parton - Better Get To Livin'

Είναι 2:30 το βράδυ, κάθομαι στο περιστύλιο του ναού μπροστά στο λάπτοπ. Οι δάδες τριγύρω σιγοκαίνε, οι ιερείς μου έχουν ανάψει λιβάνια και αποσύρθηκαν στα ενδότερα, τα τσακάλια μου κοιμούνται γλυκά, οι κροκόδειλοι γύρισαν στον ποταμό και ο θεός Thoth που έχει έρθει για επίσκεψη, χαζεύει παραδίπλα τα άστρα στον ουρανό, πίνοντας μαύρο τσάι. Αυτή τη φορά σας έχω ένα μήνυμα ζωής, τύπου "άσε το ίντερνετ και get a life" (γκέρε λάιφ για τον γ(κ)αμει bear) από την Dolly Parton. Η Dolly Parton, όπως θα διαπιστώσετε είναι μια ταλαντούχα μούμια.. ε κυρία ήθελα να πω, με μεγάλα ταλέντα. Ξαδέρφη της Sarah Roufaton, επίσης καλλιτέχνης, αλλά σε άλλο είδος. Ας περάσουμε όμως στο ψητό:

"Εδώ το καλό το τσίρκο, για περάστε, για περάστε", κόσμος μαζεύεται δειλά δειλά, να δει τι κουμάσι είναι αυτό που κουβαλήθηκε στην ήρεμη επαρχία του αμερικανικού νότου, εκεί που τα ουίσκι ωριμάζουν στα βαρέλια και ο άνεμος χορεύει το καλαμπόκι (το κριθάρι είναι από άλλη ιστορία). Εισιτήρια κόβονται και η Λαμπίρη ντυμένη Indiana Jones (Strahd αφιερωμένο) παρουσιάζει το show. Κάπου είδα μια μαϊμού ή με γελούν τα μάτια μου;
Μεταφερόμαστε στα καμαρίνια, όπου είναι η γιαγιά του Κέρμιτ σε πράσινη μπουμπουνιέρα (αναλογιζόμενοι την ηλικία της, μάλλον για κόλλυβα θα έπρεπε να μιλάμε), η οποία φορά τα κοσμήματα της χήρας Χατζηχρήστου και τις βλεφαρίδες του Ζαχαράτου. Η Dolly μπροστά στον καθρέπτη με μαύρο συνολάκι, μαλλί μ'εχει-ξεράσει-δράκος και καπέλο με την ουρά του Ντάφυ Ντακ μας λέει κάτι σε "τα ΄χω όλα μωρή στη ζωή μου εκεί να σκάσεις να με ζηλεύεις".

Το show ξεκινά, βλέπουμε τις Tenesseώτισσες με τα αντικαταθληπτικά τους, όλες μες τη μαυρίλα λες και σχόλασε μόλις η κηδεία, το ξανθό μαλλί φοριέται πολύ στον αμερικανικό νότο, φαίνεται όλο το δειγματολόγιο πάνω στις κουπ. Η δικιά μας με κόκκινο-μαύρο συνολάκι, στρασάκια, καμτσίκι στο χέρι και την ουρά του τζίτζικα ξεκινά το τραγούδι. Μας λέει το μυστικό της επιτυχίας της και οι άλλες την κοιτάζουν από κάτω και δεν νιώθουν. Τις συμβουλεύει να "το δείχνουν, να το δίνουν, να το ξυρίζουν (αυτό μάλλον μόνος μου το άκουσα)" και γενικότερα να ξεμιζεριάσουν και να ζήσουν τις ζωές τους. Ύφος Τένια Μακρή στο πιο whore όμως.
Γίνεται και διαδραστικό το show, έχει και εποπτικά μέσα, μας δείχνει σε μια μικρή κουζίνα την Dolly, με απλή καθημερινή ενδυμασία σπιτιού (ναι καλά μας έπεισες) να συμβουλεύει τη φίλη της, που ενδέχεται να είναι η celine dion στα νιάτα της (να σκάσεις toymaker). Η celine ηλικιακά θα μπορούσε να είναι κόρη της, αλλά έχουν αλλάξει τα ρούχα και καλά να μας μπερδέψουν και να φανούν συνομήλικες. ρε ουρτ! Η celine έχει πλαντάξει στο κλάμα, η Βιργινία Λεούση της είπε ότι η ζωή της είναι χάλια, το σπίτι της αχούρι, τα ρούχα της τσέλιος, ότι είναι χοντρή, δεν την υπολογίζουν και άλλα κακά πράματα. Δεν το βάζει κάτω αυτή και κοιτά τον ήλιο κατάματα (τι βλήμα).
Η Dolly σκάει μύτη τώρα με παντελόνι ιππασίας, μπότες, κοντογούνι, πουκάμισο φυλακισμένου, γραβάτα και καπέλο ταχυδακτυλουργού. Η τζιτζικοουρά παραμένει η ίδια -κάποιος της είπε ότι είχε σουξέ, δεν εξηγείται αλλιώς. Την πλησιάζουν οι άλλες, αρχίζουν και νιώθουν αυτή τη φορά, χειραψία, σηκώνεται η μαντάμ Parton και πάρτην! αλλάζει ρούχα! Η Λαμπίρη τις οδηγεί προς τα έξω, έχει ήδη ξημερώσει, πως πέρασε η ώρα dolly μου ούτε που το κατάλαβα. Αυτές θα επιστρέψουν σπίτια τους και επιτέλους οι Tennessιώτες θα απολαύσουν και λίγο καλό σεξάκοι.
και εις άλλα με υγεία


update:
πάρε και λίγο Dolly από το σήμερα, έτσι για να μη σκιάζομαι μόνο εγώ

quiz: το πόδι είναι ρήαλ;

Fashion Egypt

Μερικά πλάνα από τη χτεσινή εκδήλωση μόδας που πραγματοποιήθηκε στο Καρνάκ. Στην εκδήλωση συμμετείχαν μούμιες παναιγυπτιακής φήμης, φορώντας δημιουργίες της θεάς Bast, η οποία εκτός από το να ταΐζει τη moody περνά δημιουργικά το χρόνο της σχεδιάζοντας. Η εκδήλωση προβλήθηκε από το κανάλι METtv, το οποίο υπήρξε και ο κύριος χορηγός της.

GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ / A DOMESTIC PARTNERSHIP THAT DISCRIMINATES? NO THANKS

Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.

Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.


Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα "συμβόλαιο συμβίωσης" ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό "συμβόλαιο" μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.



In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.

But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back.

According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership "contract" EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere "contract" can resolve the issues facing gay couples or ensure their fair treatment under the law. However the proposed discriminatory provision is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties.

The aim of this intervention is to make sure that european institutions, the international media and human rights organisations learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.

This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent.

Ημερολόγια μοτοσυκλέτας

Ημερολόγιο 1.

Είναι Παρασκευή. Τελευταία μέρα στη δουλειά. Έχει πάει μεσημέρι. Φεύγω από τη δουλειά μου ανυπομονώντας να γυρίσω σπίτι και να σε δω. Έχω να σε δω τρεις εβδομάδες. Μου ΄χει λείψει το χαμόγελό σου. Το φιλί σου. Εσύ. Βγαίνω από τη δουλειά με βήμα βιαστικό. Λίγο πιο κάτω, ακριβώς απέναντι από την Αμερικανική Πρεσβεία ακούω ένα δυνατό κρότο. Ήχος από κρύσταλλα που σπάνε. Γυρνώ και βλέπω ένα παιδί ξαπλωμένο στην άσφαλτο. Δίπλα του σταματημένο ένα ταξί, με κατεστραμμένη την πρόσοψη. Τον λυπάμαι. Κάνω να συνεχίσω και βλέπω λίγο πιο κάτω κατεστραμμένη τη μηχανή του. Είναι μπλε. Σαν τη δική σου. Κοιτώ καλύτερα. Παγώνω. Ο χρόνος σταματά. Το παιδί στην άσφαλτο είσαι εσύ. Δεν πιστεύω ότι μου συμβαίνει αυτό. Το αίμα παγώνει στις φλέβες μου. Ο χαρτοφύλακάς μου πέφτει. Τρέχω προς το μέρος σου. Είσαι πεσμένος ανάσκελα. Δεν κουνιέσαι. Σκύβω πάνω σου και με προσοχή ανασηκώνω το κεφάλι σου. Τα μάτια σου κλειστά. Σου χαϊδεύω τα μαλλιά ενώ κρατώ στα γόνατά μου το κεφάλι σου. Πάντα μου άρεσε όταν μου το έκανες αυτό. Τώρα γιατί γίνεται έτσι; Παραδίπλα λίγα ζουμπούλια πεταμένα. Τι ειρωνεία που βρέθηκε δίπλα σου το αγαπημένο μου λουλούδι. Τα δάχτυλά μου μπλέκονται στα μαλλιά σου. Αισθάνομαι το αίμα σου να κυλά μέσα από τις παλάμες μου. Δεν το αφήνω να φύγει. Είναι δικό σου. Ανοίγεις με δυσκολία τα μάτια σου. Σου φωνάζω να αντέξεις. Να κρατηθείς. Όλα θα πάνε καλά. Γύρω κόσμος έχει μαζευτεί, ο ταξιτζής είναι πανικόβλητος, οι σειρήνες ουρλιάζουν. Δεν ακούω τίποτα. Μόνο εσύ και εγώ. Δε φανταζόμουν έτσι τη ζωή σου. Τη ζωή μου. Τη ζωή μας. Τα χείλη σου κάτι μουρμουρίζουν. Σε σφίγγω στην αγκαλιά μου. Προσπάθησε να κρατηθείς. Όλα θα πάνε καλά. Σε φιλώ στο μέτωπο. Κλαίω με λυγμούς. Το γαλάζιο χρώμα των ματιών σου έχει αρχίσει και ξεθωριάζει. Δείχνεις αδύναμος. Τα μάτια σου κλείνουν. Και μετά σκοτάδι.
Ξυπνώ μετά από ώρες. Βρίσκομαι μόνος μου σε θάλαμο νοσοκομείου. Συνειδητοποιώ τι έχει συμβεί και εύχομαι να είναι ένας εφιάλτης. Η νοσοκόμα μου ανακοινώνει ότι είχα λιποθυμήσει και ότι εσύ έφυγες. Τα σπάω όλα στο δωμάτιο. Η νοσοκόμα με κοιτά τρομαγμένη. Δε μπορεί να καταλάβει, δε μπορεί να φανταστεί. Γυρνώ σπίτι. Μου λείπεις καρδιά μου.



Ημερολόγιο 2.
Είναι Παρασκευή. Τα γενέθλιά σου. Έχω πάρει άδεια από το στρατόπεδο και έρχομαι να σου κάνω έκπληξη. Έχω φύγει νωρίτερα, να σε προλάβω όταν σχολάσεις, να πάμε σπίτι μαζί. Θα μαγειρέψεις το αγαπημένο μου φαγητό, γαρίδες με ρύζι. Σου έχω πάρει μερικά ζουμπούλια, ξέρω ότι τα λατρεύεις. Περνώ έξω από τη δουλειά σου. Στο μυαλό μου η εικόνα σου. Το ταξί πρέπει να ξεκίνησε με κόκκινο. Δυνατός θόρυβος. Δεν κατάλαβα πως με βρήκε. Βρίσκομαι ξαπλωμένος στην άσφαλτο. Πονάει φοβερά ολόκληρο το σώμα μου. Πως έγινε αυτό; Τώρα πως θα σου το πω; Κλείνω τα μάτια μου. Να βγω από αυτόν τον εφιάλτη. Πονάω. Προσπαθώ να κινηθώ αλλά μάταια. Νιώθω ένα άγγιγμα. Μια αγκαλιά. Όπως τότε που ήμουν μικρός και μ΄αγκάλιαζε η μητέρα μου στο κρεβάτι όταν ξυπνούσα. Νιώθω ένα χάδι στα μαλλιά. Πάντα σ΄άρεσε να σε χαϊδεύω. Ο πόνος γίνεται μεγαλύτερος, διαπεραστικός. Ανοίγω τα μάτια μου. Σε βλέπω. Δεν μπορεί να συμβαίνει. Κάτι φωνάζεις, δεν μπορώ να ακούσω. Δεν σ' έχω ξαναδεί τόσο τρομαγμένο. Γύρω μας μαζεύεται κόσμος. Βλέπω δάκρυα να κυλούν στα όμορφα καστανά σου μάτια. Δεν θέλω να κλαις. Μην κλαις σε παρακαλώ. Η καρδιά μου χτυπά πιο γρήγορα. Με σφίγγεις στην αγκαλιά σου. Νιώθω αδύναμος. Τα βλέφαρά μου είναι βαριά. Και μετά σκοτάδι. Σ΄αγαπώ.

Μια μέρα από τη δουλειά

Μια τυπική μέρα στην αίθουσα ταριχεύσεων του ναού μου. Εργάζομαι σκληρά όπως βλέπετε, ελπίζω να το εκτιμήσει αυτό η Πετραλιά.

Boney M : Rivers of Babylon

Σημερινό μας θέμα, με οικολογικό περιεχόμενο, τα ποτάμια. Αφού δεν βρήκα το "της Λαρίσης το ποτάμι..." πήγα λίγο εδώ δίπλα στη γειτονιά, μέχρι τα ποτάμια της Βαβυλώνας και φέρνω το αγαπημένο τραγουδάκι. Οι πηγές μου λένε ότι κυκλοφόρησε το 1978, τότε που ο mahler δηλαδή γνώρισε τη χαρά του έρωτα, οπότε μην περιμένετε και πολλά από το κλιπ.

Κύματα χτυπούν το Sea Diamond, ή έστω ένα πιο ταπεινό ναυάγιο, ο γλάρος που πετά και το καραβάκι με τους καλλιτέχνες αρμενίζει. Οι αοιδοί ξεχωρίζουν σαν τη μύγα μες το γάλα, αλλά είπαμε δεν είχε γεννηθεί τότε ο Γκάβαλος. Στην πλώρη του πλοιαρίου έχουν μαζέψει, για άγνωστο λόγο, τα άπλυτά τους.
Αλλαγή πλάνου και ξεπροβάλλει η τραγουδιάρα με τοπική παραδοσιακή ενδυμασία της φυλής Ντούγκου και στη συνέχεια όλο το γκρουπάκι πλατσουρίζει σε καταρρακτοειδές που δεν το λες και Νιαγάρα. Ούτε η Έδεσσα είναι, αμέσως εσύ να κάνεις την έξυπνη. Ο Σάι Μπάμπα στα αριστερά με λευκό λινό κοστούμι άνευ φανελακίου και τα κορίτσια τα οποία λικνίζουσι τας κορμάρας ενδεδυμέναι σε τόνους του ροζ γουρουνί και γαλάζιο χειρουργείου του μεσοπολέμου. Ένας λασπώδης ποταμός, της Βαβυλώνας υποτίθεται, μια τραβεστί με κόκκινη φούστα απά στη σχεδία και μετά πλάνα από την καθημερινή ζωή των Babylonians. Τους περίμενα πιο oriental η αλήθεια είναι, εδώ όμως είναι λες και βλέπεις την οικογένεια της Τσίλας. Σκατσίλα μου όμως εμένα, μας ξαναδείχνει το πλοιάριο που αρμενίζει και καπάκι την ομάδα κωπηλασίας της Οξφόρδης, η οποία μας ψηλοάρπαξε λίγο στο γκριλ, οι αποδόσεις της όμως παραμένουν υψηλές.
Συνεχίζουμε με πλάνα από συναυλίες των Boney M, όπου γδύσαν τους κακόμοιρους μαύρους, και τώρα πληρώνει ο O.H.E. και η Ατζελίνα για τη σωτηρία τους, το Σάι Μπάμπα να χορεύει και τον Bob Marley να χορεύει λίμπο φορώντας το παντελόνι του Santa. Κέφι και χαρά, τα φωνητικά ντυμένα σε αρχαιοελληνικούς μανδύες, φορώντας φτηνά μαργαριτάρια και δίπλα σε ψεύτικο φυτό εσωτερικού χώρου, μετά πάλι πλάνα του λαού, από κεντρική οδό. Τώρα αυτή η γριά με το πράσινο φόρεμα και το καπέλο του εξερευνητή (θεός σχωρέστον, τον έφαγαν οι κανίβαλοι) μιλάει σε κινητό ή ιδέα μου είναι;;;
Πλάνο από βρεταννικό ταξί που υποδηλώνει ότι και η Βαβυλώνα υπήρξε αποικία της γηραιάς Αλβιώνας, χαρούμενοι ντόπιοι, τραγουδιάρα με ακουστικά την πιάσαμε προφανώς να μιλά στο skype και να μουγκανίζει, το συγκρότημα σ' ένα νεόχτιστο αυθαίρετο δίπλα στην παραλία λικνίζεται μες τα κουφώματα (ο Σάι Μπάμπα κάνει τη χορογραφία "πετάω το λάσο" που πρώτος την εκτέλεσε ο xipaki).
Μετά ένας λευκός μηχανόβιος, φήμες λένε ότι είναι ο pavlos, δεν πρόλαβα να διακρίνω τον αριθμό κυκλοφορίας, χαρούμενοι γονδολιέρηδες, ο Σάι Μπάμπα σε σόλο ντυμένος με λιαστό ανακόντα και περήφανη τρίχα στο στήθος, ο Bob στα πλήκτρα και το γκαλά συνεχίζεται. Άλογα στην παραλία, η μαύρη με τη σηκωμένη πλερέζα μας κοιτά με νόημα, τα όρνια πετούν και μετά η μαύρη με τη νυχτικιά της γιαγιάς της κοιμάται η γαϊδούρα μες τα σατέν.
Πλάνα επαναλαμβάνονται, ένας μανάβης 3 ευρώ τα καρότα και τα μέλη του συγκροτήματος που χάνονται ανάμεσα στους ντόπιους, κάνουν ότι ψωνίζουν, περπατούν και επιτέλους σαλπάρουν για λιμάνια ξένα.

Βγάζοντας τα άπλυτα στη φόρα....

Αιγυπτιόφατσές μου επέστρεψα κοντά σας (παρατεταμένο χειροκρότημα κύριε σκηνοθέτα). Η απουσία μου είχε να κάνει με οικογενειακές υποχρεώσεις, είμαστε βλέπεις τρελόσογο όπως σας έχω ξαναπεί. Σας φέρνω για ζέσταμα το παρακάτω quiz:

Σε ποιον ανήκει το σέξυ αυτό πόδι με τη φοβερή κάλτσα; είναι κάποιος ανάμεσά σας και όχι Mahler δεν είναι ο Μίστερ Μπούτια!