Kathleen Battle - Frühlingsstimmen

Να και ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια του Strauss, χορεύουμε με την Ίσιδα βαλσάκια έξω από το ναό μου ανάμεσα στους κροκόδειλους.
Η Kathleen Βattle στις Φωνές της άνοιξης του Strauss.
Βρε καλώς την κοκκινοσκουφίτσα! το φόρεμα αξίζει τα σχόλια μας. έβαλα κάτι απλό και βγήκα ένα πράγμα. κόκκινο βέβαια γιατί πάει με το μαύρο της φάτσας μου και της ζωής μου. ο Θωθ μου είπε ότι η μαντάμ εθεάθη με αυτό το φόρεμα στην Ισπανία όταν την κυνηγούσαν οι 30 ταύροι, δεν δύναμαι να τον πιστέψω. έβαλα και δυο φουσκωτά στα μπράτσα για μανίκια, γυάλισα τα δόντια μου με φθοριούχες ενώσεις, έπιασα και το μαλλί πάνω γλυμμένο σαν κολυμβήτρια, έσφιξα τα 632 κουμπιά του κορσέ που αγκομαχά για να κλείσει και βγήκα να τραγουδήσω στην αφρόκρεμα και τη λαμογιά της Βιέννης. ο λαχανόκηπος έχει στηθεί μπρος στα πόδια μου, όπως οφείλει να υπάρχει σε κάθε γκλαμουράτη μουσική εκδήλωση και ο μαέστρος που με κοιτά με σταυρωμένα τα χέρια και σκέφτεται "μα καλά ποιος της είπε να ντυθεί έτσι; θα φτάσει άραγε το λα ύφεση στο τέλος; έχε χάρη που άνοιξε το τριώδιο και δεν θα μας πάνε μέσα"
ο μαέστρος κοιτά τα νύχια του, φαίνεται να χει αποκοιμηθεί ή το πιο πιθανόν να σκέφτεται. κάτι τον απασχολεί όπως: "τι φαγητό να μου έχει ετοιμάσει η κυρία Karajann το μεσημέρι στο σπίτι, ελπίζω όχι πάλι μπάμιες." ή "που να έχω αφήσει τις λευκές μου τις κάλτσες, να ναι πάνω στο στεγνωτήριο". ξαφνικά πετάγεται και συνειδητοποιεί που βρίσκεται.
ξεκινάμε ουμ παμ παμ, ουμ παμ παμ...
στην αρχή ο μαέστρο ανακατέβει μακαρόνια, σπαγγέτι μάλλον με ήρεμες και αποφασιστικές κινήσεις. στο 1.03 μπορείς να το παγώσεις και να δεις έναν πίσω αριστερά που θεωρεί την kathleen παράφωνη και έχει βουλώσει τα αυτιά του με δυο μαύρα σιφώνια. δεν ξέρω γιατί το κάνει αυτό. άμα γυρίσει και τον δει; όχι τελικά διαπίστωσα ότι είναι κάμεραμαν, αναρωτιώμουν ο τσακαλοθεός γιατί έβλεπα τόσα άτομα στην ορχήστρα να κάθονται και να μην παίζουν κάποιο όργανο.
ο1.12 κλασική σοπράνο πόζα. το κοτρώνι στο δάχτυλο από τον Λαλαούνη φαίνεται να είναι, δεν είναι δικό της, της το δάνεισαν.
1.28-1.30 ο Karajan έχει ακουμπήσει να ξαποστάσει πίσω, δεν διευθύνει, μάλλον βαριέται. κάτι τον απασχολεί τελικά δεν μου το βγάζεις από το μυαλό. όταν γυρνάει βέβαια αυτή και τον κοιτάει κάνει ότι διευθύνει.
αν το ξαναπαγώσεις στο 1.48 είναι έτοιμος να της ρίξει ανάποδη.
1.46-1.53 είναι χαρούμενος ο Herbert σκέφτεται τώρα τις καλοκαιρινές διακοπές με το σκάφος σε λίμνη της Ελβετίας.
3.50-3.54 ο Karajan γέρνει πίσω, ξεχνά να διευθύνει, κάποιος είδε ότι άργησε να έρθει και ότι τώρα κάθισε και του χαμογελά ξινά με το ύφος "καλά αν ξαναπαίξεις εσύ άρπα στη φιλαρμονική της Βιέννης να κάτσω να με.."
5.30 ach ach ach ach, πόνος λαχάνιασμα κάτι από τα δύο, αχ αχ αχ αχ τι έπαθα.
6.09 "ίδρωσα να σε ακούω"
στο τέλος 8.20κάτι παίρνει πόζα, τα χέρια είναι λες και θα κρατήσουν κερί
Ο μαέστρο τελικά της φιλά το χέρι και την καλεί σπίτι για φαγητό μιας και θυμήθηκε ότι δεν θα έχουν πάλι μπάμιες. το κοινό χειροκροτά, στο 8.35 όποιος έχει το μάτι της γερακίνας μπορεί να διακρίνει στο κοινό μια γκέισα πάνω δεξιά με το ανοιχτόχρωμο κιμονό της. μια ξανθιά κυρία με το λαμέ μπλουζάκι τους φέρνει τα κηδιοστέφανα στους τεθλιμμένους συγγενείς. ο Karajan κλασικά την έγραψε..
ουφ κουράστηκα απ' τις στροφές, με πάτησε και η Ίσιδα, πάω να ξεπρηστώ...

Sertab Erener - I will always love you (live 1995)

Ένα ιστορικό βίντεο της Sertab που ερμηνεύει το κομμάτι της Miss Μεθαδόνη Whitney Houston.
Εν αρχή ην η δίψα! πάει καμαρωτή καμαρωτή βουτάει το ποτήρι και πίνει. Ο σκηνοθέτης μη έχοντας εμπειρία από κάλυψη τέτοιων πολιτιστικών υπερπαραγωγών (Τουρκία και πολιτισμός είναι δυο λέξεις τόσο άσχετες όσο ο Καρούζος και τα Χριστούγεννα), δε φοβάται και τη δείχνει την ώρα που ποτίζεται. Μόλις καταλαβαίνει το λάθος του, δείχνει γκρο πλαν το κοινό στο αρχαίο θέατρο τύπου Ηρώδειο μήπως και σώσει την κατάσταση.
Η Sertab ντυμένη με απλό μαύρο πανοσέντονο και λιτή μαύρη γόβα, με απλή κόκκινη κουπ του άγριου rusberry, καθώς δεν είχαμε λεφτά για ενδυματολόγο και κομμωτή.
Ο μουσικοσυνθέτης Κατσαρός κάπου εκεί πίσω παίζει το σαξόφωνο του. Τον βλέπουμε να φτιάχνει το καλαμάκι του οργάνου (ένα ακόμα λάθος του σκηνοθέτη).
Ο φωτισμός είναι τόσο καλός που της δίνει ένα ελαφρώς ανοιχτό μωβ χρώμα δέρματος είτε από το πολύ Ribbena που έπινε στα παιδικά της χρόνια είτε επειδή ανήκει στους Xmen.
Στο "and iiiii" 0.54-1.00 παρατηρούμε την έκφραση της αλόγας, στο αποκορύφωμα του Επιτάφιου Θρήνου. Δεξιά και αριστερά στη σκηνή βρίσκονται δύο αγάλματα του θεού Ερμή ή του θείου Όσκαρ δεν ορκίζομαι για τίποτα.
Στο 1.41 η Sertab αποδεικνύει ότι πήρε το Lower με Β και με τη δεύτερη όταν μας λέει "goozbye" αντί για "goodbye". ίσως να εννοούσε "goose bye" αντίο χήνα μου, δεν βγάζει νόημα όμως, δεν είχε σίγουρα κάτι τέτοιο στο μυαλό του ο στιχοπλόκος.
Στο 2.17 ξεκινάει σόλο ο Κατσαρός, το οποίο τελικά δεν είναι σαξόφωνο αλλά κάτι κλαρινοειδές τελικά.
Στο 2.40 δείχνει ο σκηνοθέτης τα χρυσά βατόμουρα, αγκινάρες δεν ξέρω-και-εγώ-τι του διαγωνισμού Miss Αφωνία. Το λευκό πιάνο του Τούρκου Θάνου Μικρούτσικου πατά πάνω σε κίονες και στο 3.05 ακούμε ένα άλλο λαθάκι "but above all thes".
Στο 3.17 θρήνος, κραυγή, απόγνωση με το ύφος που-πας-και-μ-αφήνεις-μονάχη- σκέψου-τα-παιδιά-μας
Στο 3.54 ναζάκι που θα ζήλευε και η δικιά μας η Καλομοίρα και στο τέλος τέλος αρχίζει και ανεβαίνει, τι διαστήματα είναι αυτά;
θα πω στο φαραώ να τη φέρουμε και στην Αίγυπτο για συναυλία..

Βόλτα για παγωτό...

"τι ειν' τούτο που μπήκε στο μαγαζί μου;"

Πήγα και εγώ να πάρω ένα παγωτό μέρες που είναι και τα βρήκα δύσκολα:
πωλήτρια: Ααααα είστε αληθινό τσακάλι; μπορώ να αγγίξω λίγο τα αυτιά σας να βεβαιωθώ;
Anubis: Φυσικά, γνήσια πέτσινα τσακαλοαυτιά.
πωλήτρια: Ναι, ναι όντως.. εμ πως θα μπορούσα να σας βοηθήσω; και η ουρά πίσω σας αληθινή είναι;
Anubis: Ναι και αυτή. θα ήθελα δυο μπάλες παγωτό κουνάβι σε χωνάκι.
πωλήτρια: ΓΚΝΤΟΥΠ
...κάπου εδώ τη χάσαμε, πήρα μόνος μου κάτι που έμοιαζε σε καραμέλα και έφυγα χωρίς να πληρώσω. Μόλις δοκίμασα για πρώτη φορά την παγωμένη λιχουδιά, ήταν τόση η αηδία που είπα να ταΐσω την κόρη της Bastet που τη βρήκα να σεργιανίζει...

επιστρέφω απογοητευμένος στο ναό μου...

Alouette (starring Nana Mouskouri, Chantal Goya, Mireille Mathieu, Francis Huster and Dalida)

χρόνος: δεκαετία 80, τόπος: φουαγιέ ενός ξενοδοχείου της κακιάς ώρας, πρωταγωνιστές: εμφανίσιμος νεαρός στο μπαρ και 4 λυσσασμένες από κάτω να τον κοιτούν σαν μαυρόγυπες.
η dalida έβαλα-κάτι-απλό-και-βγήκα προσγειώνεται στο τραπέζι της και ρουφά το τίλιο της από φλυτζάνι κινέζικης πορσελάνης (Made in indonesia). ο νεαρός αναμένει στο μπαρ, σαν τις θείες που περιμένουν με ευλάβεια να βγει ο ιερέας.
η nana με άδειο φλιτζάνι κάτι σκέφτεται κ ξεκινά επίθεση. ο νεαρός έχει φορέσει κόκκινη φόρμα του σκι, οι ενδυμασίες των υπολοίπων και το deco δεν παραπέμπουν σε chalet των Άλπεων οπότε άνετα συμπεραίνουμε ότι ο κύριος είναι από άλλο ανέκδοτο. η nana του τραγουδά με σεμνό ύφος, δεν τολμά να τον αγγίξει, παίζει λίγο με το φερμουάρ του και σκέφτεται ταυτόγχρονα εάν το μαλλί της έχει στρώσει καλά και εάν η αρχαιοελληνική τήβεννος που φορά την δείχνει χοντρή. ο νεαρός σκύβει και την φιλά στον ώμο, είμαστε και 80s, που θα τη φιλούσε;
ah on peut rever, ρεβέ νάνα ρεβέ γιατί εάν πήγαινες από τότε με τεκνά δεν θα έφτανες εκεί που έφτασες.
η δεύτερη κυρία την οποία δεν γνωρίζω με το κοριτσίστικο 7 χρονών μαλλί και με το φόρεμα που παραπέμπει σε κάλυμμα για καναπέ ή κουρτίνα μπάνιου ή εσωτερικό τέντας ορμά σε νεαρό τύπου τζόκεϋ. τραγιάσκα ταμτάκος και ατυχής επιλογή χρωμάτων. περισσότερο νάζι, περισσότερη χαριτωμενιά είναι που χαίρεται για το ποδήλατο που της αγόρασαν οι δικοί της χτες. με τόση χαρά και ενθουσιασμό θα μπορούσε να διαφημίζει καθαριστικό για όλους τους χώρους ή ατμομάγειρα που λύνει τα χέρια της νοικοκυράς στη μεταμεσονύκτια ζώνη telemarketing. στο τέλος παίρνουμε και λάφυρο την τραγιάσκα.
η τρίτη άγνωστη κυρία με την περιστεροφωλιά στο κεφάλι επιτίθεται στον επιθεωρητή Κλουζώ ή επιδειξία εάν επιθυμείτε. στο 3.00 ακριβώς την βλέπουμε να βγάζει καπνούς από το στόμα, σαν δράκος. ο επιδειξίας έχει παγώσει αδυνατώ να φανταστώ τι σκέφτεται. ίσως να σκέφτεται πόσα αυγουλάκια χωρούν πάνω στην κουπ της κυρίας.
στο τέλος η επίθεση της Δαλιδά. τυλίγει τον τύπο με το γλυμμένο μαλλί που το παίζει και γκόμενος και τραγουδώντας κάτι που θυμίζει κουβανέζικη ραπ και χιπ χοπ από τη Μαδαγασκάρη την πέφτει στο θύμα. το θύμα συντραγουδά με τη Δαλιδά, με φωνή που θυμίζει ρέψιμο ή την Regan από τον Εξορκιστή. περισσότερα χάδια περισσότερες αγκαλιές, έτσι για να λυσσάξουν οι άλλες. ο νεαρός φαίνεται να το απολαμβάνει.
παρακαλώ όποιος μου βρει την ταινία κερδίζει δωρεάν κρουαζιέρα για 7 ημέρες στο Νείλο κ ξενάγηση στο Καρνάκ. δώρο και 1 διανυκτέρευση στο ναό μου.

καημένα χέλια

το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από μάθημα της σχολής, και έπεσε τώρα στις εξετάσεις...

"το χέλι αναπαράγεται μόνο μια φορά, στη θάλασσα των Σαργασσών (είναι κάπου κοντά στο τρίγωνο των Βερμούδων και πάνε όλα τα χέλια εκεί γουάου). Όταν αποκτήσει ασημί χρώμα (ασημόχελο), είναι ένδειξη ότι έχει φτάσει στη γεννητική ωριμότητα και αρχίζει την κάθοδο του προς τη θάλασσα (μα καλά που έμενε στα βουνά;). ....Κατά το τέλος του φθινοπώρου, σε βράδια χωρίς φεγγάρι (την Ελλάδα πάει να πάρει βρε το φουκαρά..) και με καταιγίδα (το ψιλόβροχο δεν του κάνει φαίνεται), το ασημόχελο κατευθύνεται προς τη θάλασσας, τη διασχίζει κολυμπώντας σε μεγάλα βάθη, περνάει τον Ατλαντικό και φτάνει στην τροπική περιοχή της θάλασσας των Σαργασσών. Η μέγιστη απόσταση που μπορεί να καλύψει σε μια ημέρα ανέρχεται στα 60 km. ... Εκεί αναπαράγεται σε βάθος περίπου 400 μέτρων και σε θερμοκρασία 17 C. Τα ώριμα άτομα μετά την αναπαραγωγή πεθαίνουν. Οι προνύμφες, οι λεπτοκέφαλοι μεταναστεύουν πάλι πίσω προς τις ευρωπαϊκές ακτές..."
σε ένα άλλο σημείο, γιατί είναι και πολύ gourmet ο συγγραφευς: "τα χέλια έχουν καλό κρέας, ιδίως το ασημόχελο. Τα ενήλικα τρώγονται ψητά στη σχάρα ή μαγειρευτά λεμονάτα ή καπνιστά, ενώ ο γόνος, ο οποίος ψαρεύεται στις εκβολές κατά την άνοδο του στους ποταμούς, γίνεται εξαιρετικός τηγανιτός (και σου είπα πρόσεχε τη χοληστερίνη γέρος άνθρωπος δεν με ακούς) με σάλτσα ή κρασάτος..." τα μυστικά της Βέφας, το είδαμε και αυτό!

harry and nana

Πρόσφατα η παλαιοντολογική μου σκαπάνη έφερε στο φως τη συνεργασία της Μούσχουρη (δεν έχω καταλάβει γιατί οι ξένοι την λένε Μούσκουρη) με τον Belafonte. Η ερμηνεία του εν λόγω κυρίου στο τραγούδι Θάλασσα Πλατιά είναι ανατριχιαστική "τάλασσα πλατιά σ' αγκαπώ γιατί μουμοιάζεις" (του ρήματος μουμιάζω, γίνομαι μούμια). Μου έστειλαν και το εξώφυλλο του δίσκου που κυκλοφόρησαν το 1966. Φημολογείται ότι στο τουρ που έκαναν ο Harry ζήτησε από τη Νάνα να μην εμφανίζεται με τα χαρακτηριστικά μεγάλα μαύρα κοκάλινα γυαλιά της στη σκηνή. Αυτή απογοητεύτηκε τόσο που ήθελε να εγκαταλείψει την περιοδεία μετά από 2 ημέρες. Τελικά δέχτηκε ο Harry να εμφανίζεται αυτή με τα γυαλιά της όπως την είχε μάθει το κοινό.
Στο εξώφυλλο παρατηρείστε τη φρεσκάδα της νεανίδας Νάνας, λευκό δερματάκι, κουπ στερεωμένη με 2 μπουκάλια λακ (ήταν της μοδός τότε, γι' αυτό και είχαμε την τρύπα του όζοντος), ζιβάγκο σεμνό να καλύπτει τα πάντα. Ο Harry ντυμένος σημαιοφόρος με φρεσκοσιδερωμένο λευκό πουκάμισο και πουλόβερ ίδιο ύφασμα με το ζιβάγκο της Νάνας (τα πήραν σε τιμή ευκαιρίας 3 δραχμές το μέτρο). κολγκέιτ χαμόγελο στα χείλη και η κόμη ασχολίαστη. απολαύστε!